Σάββατο, Ιουνίου 02, 2007

Σχετικά με το "αδιάβλητο" των πανελλαδικών εξετάσεων

«Μη χτυπάτε τις πανελλαδικές εξετάσεις. Είναι το μόνο αδιάβλητο σύστημα που έχουμε». Η θέση αυτή ακούγεται συχνά και πολλές φορές εμμέσως πλην σαφώς αφήνεται να εννοηθεί πως κρύβονται συμφέροντα που ευνοούνται από την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων κάτι το οποίο δεν ευσταθεί. Πανελλαδικές εξετάσεις (Π.Ε) υπήρχαν , υπάρχουν και θα υπάρχουν αφού είναι προϋπόθεση αντικειμενικού φιλτραρίσματος για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Το να ελέγχει κάποιος διαρκώς το αδιάβλητο του χαρακτήρα δεν το υποδαυλίζει αλλά το προστατεύει και το ισχυροποιεί αν δεν αφήνει απλά υπόνοιες -που δημιουργούν πανικό και ανασφάλεια- αλλά εντοπίζει και υποδεικνύει τα ευάλωτα σημεία του. Από την άλλη πλευρά

Υπάρχει ένα ευάλωτο σημείο στις Πανελλαδικές εξετάσεις. Εχει σχέση όχι με την μετάδοση των θεμάτων και την ενδεχόμενη διάδοση τους –αυτό εύκολα αντιμετωπίζεται- , ούτε με την διόρθωση. Έχει σχέση με την επιτήρηση των μαθητών.

Όταν πριν από χρόνια ο κ. Αρσένης θριαμβολογούσε για την κατάργηση επιτέλους από την αφεντιά του –γιατί ως αφέντης την έκανε- των πανελλαδικών εξετάσεων, στήριζε εκείνη την ανόητη θέση του με το επιχείρημα πως οι μαθητές θα δίνουν εξετάσεις στο σχολείο τους –και όχι σε κάποιο εξεταστικό κέντρο- αλλά .... με κοινά πανελληνίως θέματα. Στην ουσία η «μεταρρύθμιση ΠΑΣΟΚ-Αρσένη» κατάργησε τα εξεταστικά κέντρα μόνο διατηρώντας την υπόλοιπη δομή που αφορούσε την επιτήρηση και την διόρθωση των γραπτών. Κάθε μαθητής εξετάζεται στο σχολείο του αλλά επιτηρείται από καθηγητές άλλων σχολείων. Όταν είχε τεθεί τότε το ερώτημα και με τα ιδιωτικά σχολεία τι θα γίνει; Κανένα πρόβλημα ήταν η απάντηση. Αφού οι μαθητές των ιδιωτικών θα επιτηρούνται από καθηγητές του δημοσίου. Το ερώτημα όμως τίθεται και πάλι και μάλιστα πιεστικό αφού παίρνει διαστάσεις.

Αν η επιτήρηση στα ιδιωτικά σχολεία είναι πλημμελής με ενδεχόμενο δόλο τότε το κύρος των εξετάσεων πλήττεται σοβαρά. Είναι βέβαιο πως αν συμβαίνει δύσκολα θα καταγγελθεί γιατί:Πρώτο οι επωφελούμενοι μαθητές δεν καταγγέλλουν, απλά γελούν πονηρά, ομολογούν και μετά τα «μαζεύουν». Δεύτερο οι προφανώς «επωφελούμενοι με τον γνωστό τρόπο επιτηρητές» -γιατί μόνο οι γιατροί παίρνουν φακελάκια;- θα αλληλοκαλύπτονται. Τρίτο. οι καθηγητές του ιδιωτικού σχολείου δύσκολα θα ρισκάρουν να χάσουν την δουλειά τους αν καταγγείλουν το γεγονός και εμπλακούν σε δικαστικό αγώνα. (Ποιος ιδιοκτήτης ιδιωτικού σχολείου θα τους προσλάβει μετά;)

Έτσι θα μένουν μόνο «φήμες». Γιατί αν κάποιος blogger ας πούμε έχει πληροφορίες για σκανδαλώδη αδιαφορία επιτηρητών σε κάποια ιδιωτικά και γνωρίζει πως ο φόβος θα επικρατήσει της σοβαρότητας και ευαισθησίας των πληροφοριοδοτών πολύ εύκολα θα κατηγορηθεί για μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες δηλαδή για διάδοση ψευδών ειδήσεων ή φήμες. Άλλωστε η καταγγελία πως στο τάδε ιδιωτικό σχολείο ας πούμε ο ιδιοκτήτης χρηματίζει τους επιτηρητές για παρέχουν διευκολύνσεις όπως αντιγραφή η επίλυση θεμάτων μάλλον θα λειτουργήσει διαφημιστικά για το ιδιωτικό σχολείο.

Το να εξετάζονται οι μαθητές-πελάτες ενός ιδιοκτήτη ιδιωτικού σχολείου στον χώρο των κοινών τους συμφερόντων πλήττει σαφέστατα το κύρος και το αδιάβλητο των εξετάσεων.

Προτείνονται λοιπόν τα εξής αντιμέτρα για την προστασία του αδιάβλητου.

1. Κατάργηση των ιδιωτικών σχολείων ως εξεταστικών κέντρων. Οι μαθητές να εξετάζονται όχι στο ίδιο τους το σχολείο ώστε οι μαθητές ειδικά των ιδιωτικών σχολείων να μην «επωφελούνται» με οποιοδήποτε τρόπο από τον ενδεχόμενο δόλο των ιδιοκτητών. Όποιοι υποστηρίξουν ότι αυτό είναι δύσκολο, θα τους θυμίσω πως αυτό γινόταν χωρίς πρόβλημα πριν το «ξεχαρβάλωμα Αρσένη»

2. Απαγόρευση διάδοσης των θεμάτων εκτός των εξεταστικών κέντρων προσέξτε, όχι πριν την ώρα επιτρεπόμενης αποχώρησης του πρώτου μαθητή αλλά πριν την αποχώρηση ΚΑΙ του τελευταίου μαθητή.

Τα πράγματα είναι απλά.

5 σχόλια:

Phevos είπε...

υπάρχουν κι άλλες αυθεραισίες των ιδιωτικών που αποτελούν πρόκληση για τη πλειοψηφεία των μαθητών που πάνε σε δημόσιο. Για παράδειγμα σε ορισμένα ιδιωτικά στη Γ' λυκείου καταργούν κυριολεκτικά τα μαθήματα γενικής παιδείας και στις ώρες αυτές κάνουν μαθήματα κατεύθυνσης!!

padrazo είπε...

phevos

Εχεις απόλυτο δίκιο στην επισήμανσή σου. Αυτό που αναφέρεις το έχω διαπιστώσει και εγώ σε όσα ιδιωτικά σχολεία γνωρίζω. Στην Γ λυκείου τα ιδιωτικα σχολεία μετατρέπονται σε φροντιστήρια. Ισως είναι πιο ρεαλιστές στο σημείο αυτό. Αλλωστε όσο μεγελύτερη η επιτυχία ενός ιδιωτικού σχολείου τόσο μεγαλύτερη η "πελατεία" του κάτι που δε συμβαίνει στα δημόσια όπου η "πελατεία" είναι δεδομένη.
Η διαφοροποίηση των ιδιωτικών πρέπει να προβληματίσει όχι πάντα προς την πλευρά της "καταδίκης".
Η ανισότητα δημόσιου και ιδιωτικού σχολείου είναι δεδομένη. Αυτό δεν σημαίνει ότι το δημόσιο πρέπει να μιμηθεί το ιδιωτικό αλλά να το να διδαχθεί και να χαράξει πορεία προς όφελος των μαθητών δεν είναι κακό. Οταν διαπιστώνουμε προς υπάρχει παιδεία δύο ταχυτήτων δεν σημαίνει ότι πρέπει να φρενάρουμε την γρήγορη. Αυτό πρέπει να γίνει μόνο στην περίπτωση παραβίασης του νόμου ή στην απόπειρα επιβολής ενός εθιμικού νόμου.

Sotirios είπε...

Σε γενικές γραμμές προσωπικά συμφωνώ με τις προτάσεις που κάνεις για διόρθωση του συστήματος.
Βέβαια, βλέπεις κι εσύ υποθέτω, ότι και πάλι μιλάμε για το αδιάβλητο των εξετάσεων και όχι για τη χρησιμότητά τους.

Να θυμίσω ότι σε παλιότερη προσέγγισή μου είχα (ρητορικά) αναρωτηθεί για το ποια είναι η χρησιμότητα αυτών των εξετάσεων...
Να θυμίσω επίσης ότι αυτές ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ για την τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Είναι ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ εξετάσεις, των οποίων την βαθμολογία σταθμισμένη (με ποια επιστημονικά κριτήρια έχει γίνει η στάθμιση άραγε; ) χρησιμοποιεί το σύστημα, για να επιλέξει τους απόφοιτους του Γενικού Λυκείου, που του φαίνεται (του συστήματος) ότι θα είναι ικανοί να ακολουθήσουν τον ακαδημαϊκό δρόμο.
Με αυτή την προσέγγιση λοιπόν είναι λογικό να αναρωτιέται κανείς, (το έχω κάνει στο παρελθόν εδώ) γιατί οι μαθητές δίνουν εξετάσεις με πανελλήνια θέματα μόνον σε αυτά τα μαθήματα και όχι σε ΟΛΑ;
(Ετσι θα λυνόταν και το πρόβλημα που έθεσε ο phevos)

Θα μου πεις ότι τότε τα προβλήματα θα ήταν περισσότερα.
Πιθανόν.
Αλλά και τώρα; Λίγα είναι;


Εν τέλει, ξέρουμε άραγε τι ακριβώς θέλουμε να κάνουμε με το εκπαιδευτικό μας σύστημα;

padrazo είπε...

sotirios

Πολύ σωστά το θέτεις. Οι απολυτήριες εξετάσεις του λυκειου έχουν ταυτιστει με τις εισαγωγικές και είναι λάθος.
Και τίθεται έτσι ενα μεγαλύτερο ερώτημα. Πόσοι αξίζουν απολυτήριο λυκείου. Δεν μπορώ να διακινδυνέψω την εκτίμηση ενός ποσοστού, αλλά μπορώ να πω με βεβαιότητα "όχι όλοι όσοι το παίρνουν" αν και δεν είναι απόλυτα ξεκαθαρισμένο. Πάντως έχω αρκετούς μαθητές που παίρνουν απολυτηριο λυκείου και δεν ξερουν διαίρεση ή πολλαπλασιασμό. Θα μου πεις μικρό το κακό αφου υπαρχουν τα κομπιουτερακια και τα κινητα. Αλλά μηπως ξερουν να μιλάνε; Παραμονή της εξετασης στη φυσική με ρωτησε μαθητρια "κυριε τι σημαινει το νημα ξετυλίγεται;" Ηξερε όμως τι σημαίνει η φραση "το σχοινί ξετυλίγεται".

justme είπε...

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΑ ΙΔΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΙΚΟ ΑΞΙΟ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΝΑ ΔΙΝΟΥΝ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥς ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΙ ΜΕ ΚΛΗΡΩΣΗ. ΒΕΒΑΙΩΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΕΓΧΟΣ, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΕΣ.